1. IX Tarawasi i Skała Tęczy lub Skała Księżyca

Dziś inny kierunek. Z Cuzco jedziemy do miejscowości Limatambo - do miejsca, które dawną inkaską stolicę miało bronić przed inwazją od zachodu. To tu Inkowie po raz ostatni próbowali zatrzymać pochód Hiszpanów pod wodzą Pizarra na Cuzco. Forteca nazywa się Tarawasi. Obok funkcji obronnych była też wielką platformą, na której pobliskiemu szczytowi El Salcantay składano najrożniejsze dary. Do dziś w murze fortecy-platformy wielu dopatruje się kwiatów ułożonych z wielkich głazów. Oczywiście pod warunkiem, że obserwatorowi nie brakuje ani dobrej woli ani fantazji...

W drodze powrotnej do Cuzco zaglądamy do Quillarumi - wioseczki, gdzie w granitowej skale Inkowie (bo któżby inny...) wyryli... No właśnie - co wyryli? Jedni twierdzą, że półksiężyc; inni - że tęczę. Który z tych wariantów bardziej Wam odpowiada, przekonajcie się sami na załączonych zdjęciach.

Fronton fortecy-platformy, w której ścianach niektórzy widzą olbrzymie kamienne kwiaty.

Jeśli jakiś obiekt jest tak duży, że nie mieści się w obiektywie, wtedy jedynym wyjściem jest pokazanie go od narożnika.

Quillarumi - Skała Księżyca...

... a może jednak Skała Tęczy?

Oczywiście wszystkie zdjęcia tak dziś, jak i poprzednio, zrobione zostały ręką mojego niestrudzonego

31.VIII Ollantaytambo. Pinkulluna czyli prekolumbijska... lodówka

Z Cuzco jedziemy do Ollantaytambo. To niewielkie miasteczko w dolinie Urubamby uznawane jest za światową stolicę... indianskości (hiszp. „indianidad”). Byłem tu już... co najmniej dziesięć razy. Za każdym razem interesowała mnie majestatycznie górująca nad miastem forteca - miejsce, o którym piszę w książce „Vilcabamba 1572”, historyczny punkt, gdzie Inkowie w XVI w odnieśli swoje ostatnie znaczące zwycięstwo nad podbijającymi ich Hiszpanami.

Dziś interesuje mnie jednak zbocze stromego wzgórza, leżącego naprzeciw słynnej fortecy. Pinkulluna - kamienna konstrukcja, wyglądająca niczym jaskółcze gniazdo przyklejone do skośnego dachu. Trzy długie na około 40 metrów budynki o ostro zakończonych szczytowych ścianach, wyglądające równie niewiarygodnie, jak leżąca naprzeciwko ich twierdza.

Kiedyś uważano, ze Pinkulluna była więzieniem (z uwagi na jej niedostępne położenie). Pogląd ten jednak szybko zrewidowano. Dziś uznaje się, że Pinkulluna była inkaską qolka, czyli magazynem; miejscem, w którym Inkowie przechowywali zebrane z pól nadwyżki, mogące być wykorzystywane w okresach klęsk nieurodzju lub klimatycznych katastrof.

Mówiąc jeszcze inaczej Pinkulluna była po prostu prekolumbijską... lodówką! Mogła ona sprawnie funkcjonować dzięki zimnym wiatrom, które niezależnie od pory roku omiataja zbocze, na którym ją wzniesiono.

Tędy wiedzie droga wprost do lodówki.

Całość