28. VIII Cuzco. Garcilaso jak Mickiewicz
Dziś dzień muzeum. Idziemy do dawnego domu Garcilaso de la Vegi - słynnego dziejopisa, syna inkaskiej księżniczki i hiszpańskiego konkwistadora, który w wieku kilkunastu lat opuścił Peru i osiadł w Hiszpanii (gdzie zmarł). U schyłku życia, z tęskonoty za swą ojczyzną, napisał wiekopomne dzieło „Comentarios Reales” - „O Inkach uwagi prawdziwe” - nostalgiczne dzieło, które w swej wymowie (bo nie treści) wiele wspólnego ma z „Panem Tadeuszem” Mickiewicza. (Porównanie obu tych dzieł to znakomity temat do habilitacyjnej rozprawy - podpowiadam.)
Garcilaso de la Vega, w muzeum, we własnej woskowej osobie.
Rodzice Garcilasa z portretem swego słynnego syna.
Młody Garcilaso, jeszcze w Peru, słucha opowieści o chlubnej przeszłości narodu swej matki. Opowiadającym jest albo Manco Inka - król Vilcabamby albo Sayri Tupac, jego syn i następca.
