![]() | Podwójna spirala terroryzmu |
| Ryszard Kapuściński w swojej książce "O książkach, ludziach i sztuce" pisze o "Pokażcie mi brzuch terrorystki" Warszewskiego: |
(...) Od kilku lat czytam reportaże i obserwuję drogę rozwoju Romana Warszewskiego, którego uważam za jednego z najbardziej obiecujących i utalentowanych przedstawicieli nowej, rodzącej się na naszych oczach generacji reporterów, po której wiele sobie obiecuję. (Warszewski jest jednocześnie ciekawym i odkrywczym lingwistą – ta jego pasja dochodzi często do głosu w omawianej książce, co daje świetne wyniki!)
![]() | Warto przeczytać... |
| Marek Rymuszko w przedmowie do książki Romana Warszewskiego "Skrzydlaci ludzie z Nasca": |
Niech nikogo nie zmyli tytuł książki Romana Warszewskiego, którą właśnie bierze do ręki. Dziesięć reportaży, jakie składają się na skrzydlatych ludzi z Nazwa tworzy bowiem – śmiem twierdzić – jedną z najważniejszych współcześnie książek faktologicznych dotyczących ameryki Południowej: w jej historii i obecnego oblicza, tajemnic przeszłości i dzisiejszych konfliktów, dramatycznych zdarzeń, jakie często wyznaczają rytm życia tego ciągle mało poznanego regionu świata – i spowijającej go od tysięcy lat magii. Tak, właśnie magii, gdyż nie ma bodaj drugiego kontynentu, z którym wiązałaby się tak wielka liczba zagadek oraz pytań bez odpowiedzi.
![]() | Sztuka zaskakiwania czytelnika |
| Antoni Pawlak o książce Romana Warszewskiego „Sztuka rozniecania ognia”: |
Roman Warszewski to pisarz o intrygującym życiorysie. Z tym, że jest to życiorys intrygujący w zupełnie inny sposób, niż bywa to w najbardziej znanych przypadkach pisarskich życiorysów. Bowiem kolejnych etapów jego życia nie wyznaczają stacje męki izb wytrzeźwień i wszechogarniających kaców.
Nie, to zupełnie inna bajka, inny sposób na życie.
![]() | Q'ero: Ostatni "Mohikanie"? |
| Jarosław Molenda w recenzji książki Romana Warszewskiego "Q'ero. Długowieczność na zamówienie" |
W publicystyce na temat społeczności, którą obejmujemy jedną nazwą "Indianie", toczą się spory o to, czy prawdziwi Indianie jeszcze żyją, czy należą do przeszłości. A może tylko ci, którzy dosłownie żyją dawnym życiem są ciągłe Indianami? I czy takie "dosłowne życie indiańskie" jest dzisiaj jeszcze możliwe?
![]() | Każdy lubi tajemnice |
| Recenzja Izabeli Mikrut książki Romana Warszewskiego "Ukryta twarz": |
"Świat to wielka tajemnica, do której byłoby można się zbliżyć, gdybyśmy we wszystko, co znajduje się wokół nas, wsłuchiwali się w skupieniu i ciszy"
![]() | Co nam błyszczy w głowie |
| Maciej Kuczyński o książce Romana Warszewskiego „Tajna misja – Eldorado”: |
Gdzie Polska, a gdzie Peru! Zaskakujące, jak wiele wątków łączy nas z tym krajem. Poczynając od inkaskich książąt, którzy po podboju dotarli nad Dunajec do zamku w Niedzicy, od Ernesta Malinowskiego, budowniczego najwyżej położonej kolei świata, i grupy polskich inżynierów, którzy po powstaniu styczniowym konstruowali tam mosty i zakładali uczelnie, od grupy botaników i entomologów, którym światowe muzea zawdzięczają peruwiańskie kolekcje roślin i owadów, od Arkadego Fiedlera, co rozsławił ryby z Ukayali, do współczesnych czasów, gdy grupa kajakarzy z Krakowa odkryła tam najgłębszy kanion świata, Colca, do archeologów i geologów z Polskiej Misji Andyjskiej, którzy ustalili, że słynne gigantyczne rysunki na pustyni Nazwa nie są wcale prastare, bo pochodzą z VII wieku, aż do niedawno zmarłego salezjanina, ojca Edmunda Szeligi, wielskiego propagatora amazońskich leków i w końcu… do Romana Warszewskiego!